Η δίκη των καθυστερήσεων

diki1-thumb-largeΗ επιλογή της αίθουσας στις φυλακές Κορυδαλλού για τη διεξαγωγή της δίκης αποτέλεσε από την αρχή σημαντικό κώλυμα.

(Κείμενο: Γιάννης Παπαδόπουλος, Καθημερινή, 27/2/2016)

Στις 16 Απριλίου 2014, επτά μήνες μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, οι ανακρίτριες Ιωάννα Κλάπα – Χριστοδουλέα και Μαρία Δημητροπούλου – Ανδρεάδου προειδοποιούσαν σε επιστολή τους ότι δεν πρέπει να υπάρξει άλλη χρονοτριβή. Ηδη από τον Φεβρουάριο είχαν ζητήσει την άρση ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής για να προχωρήσει η ανάκριση, δεν είχαν λάβει όμως απάντηση από τη Βουλή. «Σας γνωρίζουμε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση έχει εξαιρετικώς επείγοντα χαρακτήρα, δεδομένου ότι ήδη 29 εκ των 66 κατηγορουμένων για σοβαρά κακουργήματα κρατούνται προσωρινά και συνεπώς θα αφεθούν ελεύθεροι, λόγω παρέλευσης του ανώτατου ορίου προσωρινής κρατήσεώς τους», έγραφαν οι ανακρίτριες σε επιστολή τους προς τον τότε πρόεδρο της Βουλής, Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

Εξι ημέρες αργότερα, με επιστολή του ο κ. Μεϊμαράκης ενημέρωνε τις ανακρίτριες ότι γίνονται όλες οι απαραίτητες ενέργειες από τη Βουλή. Παράλληλα εξηγούσε ότι οι εορτές του Πάσχα, οι ευρωεκλογές και οι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση θα καθυστερούσαν την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Τελικά η Ολομέλεια αποφάσισε για την άρση ασυλίας των Νίκου Μιχαλολιάκου, Γιάννη Λαγού και Χρήστου Παππά –των μοναδικών αιτημάτων που ακόμη εκκρεμούσαν– στις αρχές Ιουνίου.

Τα εμπόδια

Αυτή δεν ήταν η μοναδική καθυστέρηση στην εξέλιξη της υπόθεσης για τη Χρυσή Αυγή. Τόσο κατά την προδικασία όσο και κατά την εκδίκαση, γραφειοκρατικά εμπόδια και χωροταξικά προβλήματα δεν επιτρέπουν στη δίκη να προχωρήσει με πιο γοργούς ρυθμούς. Είναι ενδεικτικό ότι μέχρι σήμερα σε 51 δικασίμους έχουν καταθέσει περίπου 20 μάρτυρες κατηγορίας σε σύνολο 131. Η επικείμενη αποφυλάκιση του καθ’ ομολογίαν δολοφόνου του Παύλου Φύσσα και μέλους της Χρυσής Αυγής Γιώργου Ρουπακιά στις 18 Μαρτίου (θα τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό με 24ωρη φρούρηση) ανέδειξε για μία ακόμη φορά τα διαδικαστικά προβλήματα αυτής της υπόθεσης.

«Εχουν μείνει ζωές πίσω. Δεν είναι μόνο η οικογένεια του Φύσσα που ζητεί δικαίωση. Αλλά και φίλοι, λοιποί συγγενείς, ένας ευρύτερος κύκλος προσώπων», λέει στην «Κ» η δικηγόρος Ελευθερία Τομπατζόγλου, εκ των συνηγόρων πολιτικής αγωγής της οικογένειας Φύσσα.

Η δίκη ξεκίνησε στις 20 Απριλίου 2015, ενώ σημαντικά ζητήματα δεν είχαν επιλυθεί. Στην αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού διεξάγονται και άλλες δίκες. Παράλληλα το γεγονός ότι οι δικαστές δεν είναι μέχρι σήμερα αποκλειστικής απασχόλησης (παρά το σχετικό αίτημα της προέδρου της έδρας) και πρέπει να εκδικάζουν και άλλες υποθέσεις συντελεί στο να συνεδριάζει το δικαστήριο το πολύ δύο φορές την εβδομάδα.

«Αν συνεχίσουμε με τους ίδιους ρυθμούς δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσουμε σε λιγότερο από δύο χρόνια», λέει η κ. Τομπατζόγλου. Παράλληλα, ο δικηγόρος και μέλος της πολιτικής αγωγής Θανάσης Καμπαγιάννης αναφέρει ότι μετά και την αποφυλάκιση Ρουπακιά η δίκη πρέπει να μεταφερθεί σε αίθουσα του Εφετείου για να επιταχυνθεί η διαδικασία. Ο Ρουπακιάς είναι ο τελευταίος κατηγορούμενος που παρέμενε προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό.

Η βραδύτητα της δίκης φάνηκε από τις πρώτες κιόλας συνεδριάσεις. Βασικός παράγοντας καθυστέρησης τότε ήταν ο ορισμός συνηγόρων υπεράσπισης. Συγκεκριμένα στις 7 Μαΐου 2015 ένας εκ των κατηγορουμένων δήλωσε ότι δεν έχει πλέον δικηγόρο, ενώ άλλοι διορισμένοι συνήγοροι υπεράσπισης ζήτησαν νέα αναβολή για να ενημερωθούν καλύτερα για τη δικογραφία. Μία εβδομάδα αργότερα η συνεδρίαση διακόπηκε όταν αποχώρησαν οι συνήγοροι υπεράσπισης. Είχε προηγηθεί επεισόδιο με κατηγορούμενους των «Πυρήνων της Φωτιάς», οι οποίοι δικάζονταν σε διπλανό χώρο και εισέβαλαν στην αίθουσα της δίκης της Χρυσής Αυγής πετώντας μπουκάλια με νερό και φωνάζοντας συνθήματα.

Η αποχή δικηγόρων

Εδώ και ένα μήνα η δίκη έχει παγώσει. Από τις 12 Ιανουαρίου μέχρι και την περασμένη Πέμπτη διακόπηκε οκτώ φορές λόγω της αποχής των δικηγόρων. Οι δικηγόροι της πολιτικής αγωγής έχουν ζητήσει να εξαιρεθούν, αλλά το αίτημά τους δεν έχει γίνει ακόμη δεκτό από τον δικηγορικό σύλλογο. Το ανεπίσημο σκεπτικό αυτής της άρνησης είναι ότι ο Ρουπακιάς ούτως ή άλλως θα αποφυλακιζόταν, καθώς η δίκη δεν επρόκειτο λόγω του όγκου της να τελειώσει μέχρι τις 18 Μαρτίου.

«Είναι μια δίκη μείζονος σημασίας που δεν αφορά αποκλειστικά τα θύματα αλλά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία», λέει στην «Κ» η δικηγόρος Χρυσούλα Παπαδοπούλου, εκ των συνηγόρων πολιτικής αγωγής της οικογένειας Φύσσα. «Πρέπει να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί».

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *