Μία εγκληματική οργάνωση, πολλά εγκλήματα, μία δίκη

roupakias_2Εξ αρχής η ηγεσία της Χρυσής Αυγής επιθυμούσε να εκδικαστεί χωριστά η υπόθεση Φύσσα. | EUROKINISSI / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ.

(Κείμενο: Άντα Ψαρρά, ΕφΣυν, 24/2/2016)

Με αφορμή την επικείμενη αποφυλάκιση Ρουπακιά, άρχισαν να διατυπώνονται ποικίλες απόψεις σχετικά με το αν θα έπρεπε η υπόθεση Φύσσα να διαχωριστεί και να εκδικαστεί ξεχωριστά από τις άλλες υποθέσεις που αφορούν ενέργειες στο πλαίσιο δράσης της εγκληματικής οργάνωσης.

Μάλιστα, σε παρόμοιο προβληματισμό ενεπλάκη και η πρόεδρος του Αρείου Πάγου, πιεζόμενη προφανώς αφενός από τη δυσφορία της κοινής γνώμης για την αποφυλάκιση του δολοφόνου και αφετέρου από τους προέδρους των Δικηγορικών Συλλόγων, που δεν φαίνεται να εισακούουν την έκκλησή της να δοθεί άδεια ώστε να διεξαχθεί η δίκη.

Αξίζει εδώ όμως να θυμίσουμε ότι σε κάθε περίπτωση που αποδίδεται η κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης σύμφωνα με το Αρ. 187 1 του Π.Κ. επιβάλλεται για την ανεύρεση της αλήθειας η ταυτόχρονη εκδίκαση όλων των συσχετιζόμενων υποθέσεων, η εξέταση των οποίων θα εισφέρει στη δικαστική διαδικασία.

Πολύ ορθά λοιπόν όλες οι πράξεις που περιέχονται στο κατηγορητήριο για την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή εκδικάζονται από κοινού, δεδομένου ότι μόνο με τον τρόπο αυτό θα διερευνηθεί και θα κριθεί η κάθε πτυχή δράσης αυτής της οργάνωσης.

Αν πάρουμε ως παράδειγμα μια άλλη υπόθεση εγκληματικής οργάνωσης που εκδικάζεται αυτήν την περίοδο και αφορά το πλοίο με τους 2 τόνους ηρωίνης, θα διαπιστώσουμε ότι στην υπόθεση αυτή χρειάστηκε κατά την ανακριτική διαδικασία να συσχετιστούν ακόμα και δικογραφίες που αφορούσαν άλλα αδικήματα που διαπράχτηκαν σε διαφορετικό χρόνο.

Μόνο χάρη σε αυτόν τον συσχετισμό σχηματίστηκε το πλήρες «προφίλ» των κατηγορουμένων, που συνιστούν κατά το βούλευμα τα μέλη της εγκληματικής αυτής οργάνωσης.

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο εκδικάστηκε φυσικά και η υπόθεση της «17 Νοέμβρη» για το σύνολο των ενεργειών που αφορούσαν τη δράση της οργάνωσης, με αποτέλεσμα η δίκη να κρατήσει περισσότερο από έναν χρόνο, ενώ κάποια από τα αδικήματα στο μεταξύ είχαν παραγραφεί.

Η άστοχη και ακατανόητη αναφορά του συνηγόρου πολιτικής αγωγής της οικογένειας Φύσσα, Γ. Μαραγκού, για την ανάγκη διαχωρισμού ειδικά αυτής της δολοφονικής πράξης από τις άλλες υποθέσεις της εγκληματικής οργάνωσης προσφέρει «άλλοθι» στους χρυσαυγίτες και στους ομοϊδεάτες τους, που επιχειρούν να αμφισβητήσουν ακόμα και την ύπαρξη εγκληματικής οργάνωσης.

Οπως είπε άλλωστε και η Μάγδα Φύσσα: «Θέλω να σας διευκρινίσω ότι η δίκη αυτή δεν αφορά μόνο εμάς, αυτή τη στιγμή δεν δικάζεται μόνο ο δολοφόνος του Παύλου, δικάζεται όλη η Χρυσή Αυγή και θα ήθελα να το καταλάβουν αυτό, μας αφορά όλους».

Εξ αρχής η ηγεσία της Χρυσής Αυγής επιθυμούσε να εκδικαστεί χωριστά η υπόθεση Φύσσα, να καταδικαστεί ο Ρουπακιάς (ως μεμονωμένη περίπτωση) και σε κάποια άλλη φάση να προχωρήσουν και οι άλλες υποθέσεις, που σε τελική ανάλυση αφορούν… κομμουνιστές και μαύρους.

Είναι κατά συνέπεια προφανές ότι τόσο η ηγεσία της Χρυσής Αυγής όσο και οι συνήγοροι των κατηγορουμένων, στο πλαίσιο της προσπάθειας απαξίωσης του βουλεύματος και της αμφισβήτησης της εγκληματικής οργάνωσης, έχουν πολλούς λόγους να πιάνονται από κάθε δημόσια παρέμβαση που εκφράζεται από οποιονδήποτε θεσμικό ή μη παράγοντα προκειμένου να αποφύγουν τις κατηγορίες.

Το παράξενο όμως είναι όταν παρόμοια επιχειρήματα υιοθετούν πολιτικοί του δημοκρατικού τόξου, όπως έκανε χθες στην πρωινή εκπομπή του Mega ο Θ. Παπαθεοδώρου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, υπερθεματίζοντας στον διαχωρισμό των υποθέσεων.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *