Οι επιθέσεις αποφασίζονται στην “κορυφή της πυραμίδας” (114η-116η μέρα)

Ο μάρτυρας Γιώργος Σκλαβόλιας δείχνει στο δικαστήριο την μπλούζα που φορουσε το βράδυ της επίθεσης στην οποία φαίνεται το αίμα του Πουλικόγιαννη. Φωτογραφία: Τατιάνα Μπόλαρη.

(Κείμενο: Αφροδίτη Φράγκου, Εργατική Αλληλεγγύη, 18/1/2017)

Κατά την 116η δικάσιμο (17/1) ξεκίνησε την κατάθεσή του ο μάρτυρας Ιορδάνης Πουντίδης, πρώην πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου, μέλος του ΔΣ σήμερα, και 30 χρόνια εργαζόμενος στη Ζώνη του Περάματος. Ο μάρτυρας ήταν από τα θύματα της επίθεσης ταγμάτων εφόδου στους συνδικαλιστές το 2013 και ένας από τους τραυματίες που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.

Περιγράφει την έναρξη της επίθεσης ως εξής: «Δεν τους αντιλήφθηκα όταν κατέβαιναν. Όταν ολοκληρώθηκε η παράταξή τους ήταν συνολικά 50 άτομα. Η αίσθησή μου είναι ότι ήταν συγκεντρωμένοι στα στενά και αναπτύχθηκαν σε κλάσματα δευτερολέπτων. Γυρνάω και βλέπω ότι μας έχουν κλείσει, έχουν κάνει ένα τόξο. Μπροστά, δεξιά κι αριστερά έβλεπα 3-4 σειρές ανθρώπων. Πίσω μας ήταν οι σκαλωσιές. Μας έκλεισαν σαν τα ποντίκια». Τη φράση «κλάσματα δευτερολέπτου» για να περιγράψει την ταχύτητα και το συντονισμό των ταγμάτων εφόδου χρησιμοποίησε ο μάρτυρας και για τη λήξη της επίθεσης: «Ξαφνικά ακούστηκε ‘το Πέραμα από εδώ’ και έφυγαν σε δευτερόλεπτα» και «Σε κλάσματα είχε αδειάσει ο δρόμος» (απαντώντας σε ερώτηση «Είδατε στοιχεία οργάνωσης, προγραμματισμού στην επίθεση;»).

Φονικά εργαλεία

Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στα φονικά εργαλεία με τα οποία έγινε η επίθεση και για τα οποία έχουν μιλήσει και όλοι οι προηγούμενοι: «Πρέπει να ασχολήθηκαν 4-5 ώρες για να τα φτιάξουν. Ίσως και μέρες, αν τα έφτιαξε ένας. Η μία ώρα [που μεσολάβησε από το ξεκίνημα της αφισοκόλλησης μέχρι την επίθεση] δεν αρκούσε. […] Όλα είχαν πάνω τους «δουλειά» […] Δε χρησιμοποιούνται πουθενά για κάποια εργασία. Φτιάχτηκαν για να χρησιμοποιηθούν στα κεφάλια μας, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση».

Για το πώς κατάφεραν τα τάγματα εφόδου να εντοπίσουν το συνεργείο αφισοκόλλησης και να οργανώσουν την επίθεση σε βάρος του μέσα σε μόλις μία ώρα, ο μάρτυρας εκτιμά: «Είναι stand by. Σε επιφυλακή, όπως πχ η Πυροσβεστική. Όχι βέβαια με τους ίδιους σκοπούς. […] Μία ώρα είναι υπεραρκετός χρόνος για ανθρώπους που είναι εκπαιδευμένοι και οργανωμένοι να λειτουργούν έτσι», ενώ ευρύτερα για το πότε σχεδιάστηκε η επίθεση σχολίασε: «Η απόφαση έχει να κάνει με τη συνάντηση της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής με τους εργολάβους της Ζώνης ένα χρόνο πριν. Αν ανεστάλη [η υλοποίησή της] για ένα διάστημα ήταν γιατί πήρε δημοσιότητα η συνάντηση, όταν την καταγγείλαμε».

Ο Ι. Πουντίδης ρωτήθηκε ποια στοιχεία τον κάνουν να πιστεύει ότι η απόφαση πάρθηκε από την ηγεσία και όχι από τον πυρήνα Περάματος: «Αρχικά είχαμε τη συνάντηση των στελεχών της οργάνωσης με τους εργολάβους. [Μετά] ένα κλιμάκιο στελεχών-βουλευτών είχε επισκεφθεί Αύγουστο μήνα τη Ζώνη με δηλώσεις τύπου ‘το απόστημα θα σπάσει’. Ο Λαγός επίσης, έστελνε μηνύματα κατά τη διάρκεια της επίθεσης λες και ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Η Χρυσή Αυγή ανέλαβε αυτό που ήθελαν οι εργολάβοι να γίνει στη Ζώνη, να έχουν λυμένα τα χέρια […], να βάλουν τέλος στην πάλη των εργαζόμενων. Το όφελός της θα είναι μια καλή σχέση με τους εργολάβους, δεύτερο το οικονομικό και τρίτο το πολιτικό. Το πολιτικό τους ενδιαφέρει κυρίως. Πιστεύουν ότι με την τρομοκρατία θα βάλουν τον κόσμο κάτω από τη μπότα».

Ιεραρχία

Γενικεύοντας για τον τρόπο λειτουργίας της Χρυσής Αυγής κάτω από την ιεραρχική της δομή, ο μάρτυρας είπε χαρακτηριστικά: «Έχω δει στη δικογραφία που λένε ότι ‘το να μην εκτελείς εντολή πυρηνάρχη είναι σα να μην εκτελείς εντολή του αρχηγού, γιατί από αυτόν προέρχεται’. […] Ούτε στο φούρνο για ψωμί δεν πάνε χωρίς εντολή». Απαντώντας στη σχετική ερώτηση της Πολιτικής Αγωγής ο μάρτυρας είπε ότι πιστεύει ότι η ιεραρχία της Χρυσής Αυγής σαν «κόμμα» και η ιεραρχία των ταγμάτων εφόδου ταυτίζονται, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι ο Πανταζής, πυρηνάρχης της τοπικής του Περάματος, είναι και επικεφαλής του τάγματος εφόδου του Περάματος που έκανε την επίθεση, ενώ ο Λαγός, περιφερειάρχης Πειραιά, είχε κεντρικό ρόλο στο συντονισμό των ταγμάτων της περιοχής.

Ο μάρτυρας ρωτήθηκε πολλές φορές για τον άμεσο και μακροπρόθεσμο στόχο της επίθεσης σε βάρος τους. Ο άμεσος, ξεκαθάρισε, ήταν «να μας σκοτώσουν», «να αφήσουν νεκρούς πίσω τους». Μακροπρόθεσμα τόνισε ότι στόχος ήταν «να δώσουν ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι ‘εδώ τέλος. Εδώ είναι η Χρυσή Αυγή, δε θα ξανασηκώσει κεφάλι κανείς’». Ακολούθησε η ερώτηση της Προέδρου: «άρα δεν ήταν για το ΠΑΜΕ, ήταν για όλη την κοινωνία» για να απαντηθεί: «Είναι ένα ισχυρό συνδικάτο και ήταν τέτοια η συγκυρία την εποχή εκείνη που θέλανε να δείξουν ότι χτυπάνε το ΚΚΕ αλλά και τους πρωτοπόρους εργάτες».

Λίγο πριν τελειώσει η δικάσιμος και ξεκινώντας να εξετάζεται από τον συνήγορο των κατηγορούμενων Χατζηδάκη και Αντωνακόπουλο, ο μάρτυρας απάντησε στο αν κάποιος από τους δύο έχει εμπλακεί σε άλλες αξιόποινες πράξεις: «Ο Χατζηδάκης, από μαρτυρίες συναδέλφων που τον ξέρανε, καμάρωνε και περιαυτολογούσε, είχε συμμετάσχει, λέει, σε πολλές ‘δράσεις’. Ανέφερε ο ίδιος ότι μάζευε άλλα άτομα και μόλις παίρνανε μήνυμα έτρεχαν για δράση», ενώ νωρίτερα στην έδρα είχε πει (απαντώντας αν ήξερε από πριν κάποιον από τους επιτιθέμενους): «Ένα χρόνο πριν τα γεγονότα είχαμε δουλέψει μαζί για καμιά δεκαριά μέρες. Αυτός μου είχε δηλώσει με καμάρι ότι είναι το δεξί χέρι του Λαγού».

Παρών από τους κατηγορούμενους ήταν μόνο ο Καστρινός. Ρωτηθείς αν τον αναγνωρίζει, ο μάρτυρας είπε ότι τον είδε στην επίθεση από την πρώτη στιγμή. Η κατάθεση του Ι. Πουντίδη θα συνεχιστεί την Πέμπτη 19/1 στον Κορυδαλλό, όπου θα εξεταστεί από τους υπόλοιπους συνήγορους υπεράσπισης.

Κοντάρι – δρεπάνι

Εξετάστηκε κατά την 115η δικάσιμο ο μάρτυρας Γιώργος Σκλαβόλιας, θύμα της επίθεσης στους συνδικαλιστές του Περάματος το Σεπτέμβρη του 2013. Ο μάρτυρας περιέγραψε στο δικαστήριο τα γεγονότα της επίθεσης, τονίζοντας τα δύο χαρακτηριστικά της που έχουν αναφέρει και όλοι οι προηγούμενοι: η επίθεση ήταν σχεδιασμένη από πριν σε κάθε της λεπτομέρεια και οι δράστες έφεραν στα χέρια τους όπλα ειδικά κατασκευασμένα γι’ αυτήν. Εξέφρασε επίσης την πεποίθησή του ότι η απόφαση για τη συγκεκριμένη επίθεση πάρθηκε «στην κορυφή της πυραμίδας», όπως χαρακτηριστικά είπε, από την ηγεσία και διευκρίνισε: τον αρχηγό και τους βουλευτές.

Για το σχεδιασμό της επίθεσης, ο Γ. Σκλαβόλιας ανέφερε: οι επιτιθέμενοι ήρθαν παρατεταγμένοι και σχημάτισαν κλοιό γύρω από τους συνδικαλιστές. Το σημείο της επίθεσης ήταν κατάλληλο για περικύκλωση (στενό) και ταυτόχρονα εύκολο για διαφυγή των επιτιθέμενων, υπήρχε δηλαδή γνώση της περιοχής. Η εμφάνισή τους ήταν ομοιόμορφη (μαύρα ρούχα, ξυρισμένα κεφάλια) και ο σωματότυπός τους συγκεκριμένος (σωματώδεις). Συμμορφώνονταν απολύτως στις προσταγές του επικεφαλής Πανταζή και έδρασαν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Έκαναν γρήγορες, συντονισμένες κινήσεις και είχαν διακριτούς ρόλους. Ήταν τουλάχιστον υπερδιπλάσιοι από τα θύματα. Ο μάρτυρας τόνισε ότι η πειθαρχία, οι γρήγορες κινήσεις, το σύντομο χρονικό διάστημα, η συντεταγμένη δράση ήταν τα κοινά χαρακτηριστικά με τη δολοφονική επίθεση σε βάρος του Παύλου Φύσσα.

Στα όπλα της επίθεσης, που άλλοι μάρτυρες έχουν χαρακτηρίσει «ιδιοκατασκευές», ο μάρτυρας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση, ξεκινώντας από την περιγραφή ενός κονταριού 2,5 μέτρων, σαν δρεπάνι με μικρή λάμα. Είπε «αυτό μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση, σκέφτηκα ότι με αυτό το πράγμα αποκλείεται να ήρθαν να χτυπήσουν. Ήρθαν να σκοτώσουν». Ξεκαθάρισε ότι αυτό το όργανο δε βρίσκεται στην αγορά: «Αυτά τα φτιάχνει κανείς και [θέλει] μέρες. Για να κάνει κακό». Απαντώντας στις αντίστοιχες ερωτήσεις της πολιτικής αγωγής, είπε: «Αυτός που κρατάει τέτοιο όργανο γνωρίζει ότι μπορεί ακόμη και καταλάθος να σκοτώσει. Αποδέχεται το ενδεχόμενο». Ταυτόχρονα με την επίθεση, οι επιτιθέμενοι πέταγαν και μεγάλες πέτρες, ενώ φεύγοντας μετά τα προστάγματα «φεύγουμε, βρώμισε» και «το Πέραμα εδώ», χτύπησαν και τα ΙΧ των συνδικαλιστών, προκαλώντας τρύπες στη χοντρή λαμαρίνα με τα ίδια όργανα και το ίδιο μένος που χτυπούσαν τα σώματα των θυμάτων τους.

Ο μάρτυρας έδειξε στο δικαστήριο τη μπλούζα που φορούσε ο ίδιος το βράδυ της επίθεσης, που είχε το αίμα του προέδρου του Συνδικάτου Μετάλλου Πουλικόγιαννη, λέγοντας: «Όπως ήταν εκεί, με πλημμύρα το αίμα, τον αγκάλιασα για να τον ανακουφίσω λίγο». Τέλος, ο μάρτυρας είπε ότι οι περίοικοι της γειτονιάς, όταν κατέβηκαν στο δρόμο μετά το τέλος της επίθεσης, έλεγαν με αγανάκτηση «σκότωσαν οι χρυσαυγίτες τα παιδιά».

Το βούλευμα τους “καίει” όλους

Κατά την 114η δικάσιμο στη δίκη της Χρυσής Αυγής ολοκλήρωσε την κατάθεσή του ο μάρτυρας Θεόδωρος Τηλιακός. Για μια ακόμη φορά η υπεράσπιση προσπάθησε να μειώσει τη σοβαρότητα της επίθεσης και να κατηγορήσει το μάρτυρα για ψευδομαρτυρία.

Αποκορύφωμα ήταν το αίτημα της συνηγόρου του Ε. Μπούκουρα και του Χ. Αλεξόπουλου, να του ασκηθεί ποινική δίωξη. Η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι ο μάρτυρας είπε ψέματα στο δικαστήριο ότι ο Ε. Μπούκουρας έχει πει «για τα παιδιά με τα μαύρα μπλουζάκια» (113η δικάσιμος). Ο Θ. Θεοδωρόπουλος, συνήγορος της πολιτικής αγωγής υπέδειξε στο δικαστήριο το σημείο του βουλεύματος ότι η φράση αυτή έχει πράγματι ειπωθεί από τον Μπούκουρα: «Πρέπει ο κόσμος να μάθει ποια είναι η Χρυσή Αυγή. Ποια είναι τα παιδιά με τα μαύρα μπλουζάκια». Η συνήγορος, μετά τη λήξη της διαδικασίας συνέχισε να φωνάζει στην πολιτική αγωγή ότι «προσπαθούν να βάλουν στη φυλακή αθώο άνθρωπο» και ότι «δεν υπάρχει στο βούλευμα δήλωση για τάγμα εφόδου και παιδιά με μαύρες μπλούζες». Τα προκλητικά της ψέματα πυροδότησαν την οργή της Μάγδας Φύσσα.

Νωρίτερα στην ίδια δικάσιμο ο μάρτυρας είχε αναγνωρίσει σε φωτογραφία ένα από τα ειδικά κατασκευασμένα για την επίθεση φονικά κοντάρια, στα οποία είχε αναφερθεί ο ίδιος (λέγοντας μάλιστα ότι χρειάζονται ώρα και εργαλεία για να φτιαχτούν) αλλά και όλοι οι προηγούμενοι μάρτυρες της υπόθεσης.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *