Δίκη Χρυσής Αυγής: Σημαντικά στοιχεία που αναδεικνύονται από την εξέλιξη της διαδικασίας

poulikogiannis_efeteio(Κείμενο: Γ.Σ., Κυριακάτικος Ριζοσπάστης, 6/11/2016)

Τη βδομάδα που μας πέρασε, ξεκίνησε στη δίκη της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή να εξετάζεται η υπόθεση της άγριας, δολοφονικής επίθεσης τάγματος εφόδου της Χρυσής Αυγής σε μέλη του ΚΚΕ και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, το Σεπτέμβρη του 2013. Πρόκειται για την τρίτη μεγάλη υπόθεση που εξετάζεται στη δίκη, με ιδιαίτερη σημασία, όπως εξάλλου και οι προηγούμενες δυο υποθέσεις (η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η δολοφονική επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες στο Πέραμα), που ήδη έχουν αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία για τη δράση, αλλά και για το χαρακτήρα της ναζιστικής οργάνωσης. Ας δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα κάποια στοιχεία που προκύπτουν τόσο από τη διαδικασία της δίκης όσο και από τη δικογραφία γενικότερα.

  • Πώς προκύπτει ο χαρακτήρας της εγκληματικής οργάνωσης;

Ολο και πιο καθαρά από την εξέλιξη της διαδικασίας αποκαλύπτεται πλέον στο δικαστήριο ο ναζιστικός χαρακτήρας της οργάνωσης, από τον οποίο απορρέει και ο εγκληματικός χαρακτήρας και η εγκληματική της δράση.

Δεκάδες μάρτυρες με τις καταθέσεις τους μέχρι τώρα έχουν καταδείξει ότι πρόκειται για μια εγκληματική οργάνωση, με ιεραρχική δομή, με στρατιωτική εκπαίδευση, που δρα με εντολή του αρχηγού, που εξαπολύει τάγματα εφόδου. Τι δείχνει, όμως, αυτού του τύπου η δομή και η δράση για μια οργάνωση; Τι είδους οργάνωση είναι αυτή που, όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά από μάρτυρα στο δικαστήριο, η διάπραξη δολοφονίας μπορεί να είναι προσόν για ανέλιξη στην ιεραρχία της…;

Ιστορικά έχει αποδειχτεί, και επιβεβαιώνεται και από τη Χρυσή Αυγή και τη δράση της, ότι ο ναζισμός είναι σύμφυτος με την εγκληματική δράση. Βάζει στο στόχαστρό του αλλοδαπούς, μετανάστες, αντιφρονούντες, επιδίωξε τον αφανισμό των Εβραίων και των κομμουνιστών με τα πιο ειδεχθή εγκλήματα στην Ιστορία. Και σήμερα, τα θύματά τους και στις υποθέσεις που εντάσσονται στη δικογραφία της δίκης είναι μετανάστες, κομμουνιστές, συνδικαλιστές, αντιφασίστες κ.ά. Ολοι οι μάρτυρες της υπόθεσης των Αιγυπτίων αλιεργατών δήλωσαν ότι τους είχαν πληροφορήσει ότι η Χρυσή Αυγή χτυπάει μετανάστες. Φίλοι του Παύλου Φύσσα, αντίστοιχα, είχαν πει ότι ήταν στοχοποιημένος επειδή ήταν αντιφασίστας. Ενώ είναι γνωστές και οι δηλώσεις στελεχών της ηγεσίας της εγκληματικής οργάνωσης ότι θέλουν να ξεμπερδεύουν με το ΠΑΜΕ στη Ζώνη του Περάματος, πριν την επίθεση στους κομμουνιστές στο Πέραμα.

Επιπλέον, έχουν επιδειχθεί και στο δικαστήριο φωτογραφίες με στελέχη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής να φιγουράρουν δίπλα σε σημαίες με τη σβάστικα, να χαιρετούν ναζιστικά. Υμνούν τους ναζί. Οπως είπε χαρακτηριστικά στο δικαστήριο ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής, που καταθέτει στο δικαστήριο, ο ίδιος ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής περηφανευόταν ότι αποτελεί «συνέχεια των ηττημένων του ’45. Ποιοι ήταν οι ηττημένοι του ’45; Οι ναζί». Και σε άλλο σημείο, αναφερόμενος στο συγχαρητήριο μήνυμα που έλαβε ο αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης Ν. Μιχαλολιάκος με τη λέξη «frei korps» αμέσως μετά την επίθεση που δέχτηκαν τα μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα, ο Σ. Πουλικόγιαννης είπε χαρακτηριστικά: «Απ’ ό,τι γνωρίζω, τα frei korps ήταν η προπομπή των ταγμάτων εφόδου των ναζί μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από αυτούς φτιάχτηκαν και τα Eς – Eς και στέλεχός τους ήταν ο ίδιος ο Ρούντολφ Ες. Οι επιθέσεις που πραγματοποιούσαν σε μετανάστες, Εβραίους, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλους και η δομή τους ήταν ακριβώς ίδια με αυτό που βιώσαμε το βράδυ της επίθεσης».

  • Πώς φαίνεται ότι οι επιθέσεις ήταν σχεδιασμένες;

Αποκαλύπτεται ότι όλες οι υποθέσεις που εξετάστηκαν και εξετάζονται στο δικαστήριο (όπως και μια σειρά άλλες που είναι ενταγμένες στη δικογραφία), δεν ήταν σε καμιά περίπτωση αυθόρμητες «πράξεις», ούτε «πρωτοβουλίες» περιφερειακών στοιχείων της οργάνωσης, αλλά ήταν πράξεις, επιθέσεις σχεδιασμένες κεντρικά και εκτελέστηκαν με στρατιωτική ακρίβεια από τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής, τα οποία έδρασαν οργανωμένα με παραγγέλματα, με συντονισμό, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα λίγων λεπτών, ώστε να πετύχουν το εγκληματικό τους αποτέλεσμα και να διαφύγουν. Ολοι οι μάρτυρες μέχρι τώρα μιλώντας για τις επιθέσεις κατέθεσαν ότι αυτές διήρκεσαν λίγα λεπτά. Παράλληλα, περιέγραψαν το συντονισμό και τους μοιρασμένους ρόλους που φαίνεται ότι υπήρχαν μέσα στα τάγματα εφόδου, με σκοπό να υπηρετούν τον κοινό τους εγκληματικό σκοπό. Από τον κλοιό, τα ρυθμικά ποδοβολητά και τις επευφημίες από το τάγμα εφόδου όταν ο Ρουπακιάς όρμησε στον Παύλο Φύσσα, μέχρι την υπόθεση της επίθεσης στους κομμουνιστές στο Πέραμα, όπου ο πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής κατέθεσε για συγκεκριμένο σύνθημα έναρξης της επίθεσης και για παράγγελμα λήξης, οι μάρτυρες σε όλες τις υποθέσεις μίλησαν για επιθέσεις οργανωμένες και σχεδιασμένες.

Μάλιστα, είναι σωστότερο να πούμε προσχεδιασμένες. Από την υπόθεση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα αποκαλύφθηκε ότι τα μέλη του τάγματος εφόδου ειδοποιήθηκαν με μηνύματα να συγκεντρωθούν στα γραφεία της Χρυσής Αυγής πριν την επίθεση. Στις υποθέσεις των Αιγυπτίων αλιέων και των κομμουνιστών του Περάματος, αποκαλύφθηκε ότι προηγήθηκαν δημόσιες δηλώσεις στελεχών της Χρυσής Αυγής, που έβαζαν στο στόχαστρό τους την ύπαρξη των Αιγυπτίων ψαράδων στη μια περίπτωση και το αγωνιστικό σωματείο της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης στη δεύτερη, δείχνοντας ότι επιδιώκουν τον αφανισμό τους. Ειδικά για την περίπτωση του σωματείου της Ζώνης, ο Σ. Πουλικόγιαννης κατέθεσε στο δικαστήριο ότι η Χρυσή Αυγή ήταν σε συνεννόηση με μεγαλοεργολάβους της Ζώνης και λειτουργούσε για τα συμφέροντά τους, αναφέροντας μια σειρά στοιχεία που δείχνουν την κοινή προσπάθειά τους να χτυπήσουν το σωματείο και ξεκαθαρίζοντας ότι «η ιδεολογία του εθνικοσοσιαλισμού είναι υπέρ της αστικής τάξης, όχι συνολικά του λαού».

Παράλληλα, από τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματα που υπάρχουν στη δικογραφία, κάποια από οποία έχουν αναφερθεί στο δικαστήριο τόσο στην υπόθεση του Παύλου Φύσσα όσο και τώρα, στην επίθεση στα μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα φαίνεται ότι υπήρχε γνώση και προφανώς διεύθυνση των επιθέσεων από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής, αφού ανταλλάσσονται μηνύματα «ενημέρωσης» ακόμα και την ώρα των επιθέσεων και, όπως σημειώσαμε παραπάνω, «συγχαρητήρια» μηνύματα ακολουθούν μετά την επίθεση στο Πέραμα.

  • Γιατί όλες οι επιθέσεις χαρακτηρίζονται δολοφονικές;

Μπορεί μετά τις επιθέσεις της Χρυσής Αυγής να μετράμε νεκρούς μόνο τον Παύλο Φύσσα και τον Σαχζάτ Λουκμάν (υπόθεση που έχει εκδικαστεί, υπάρχει καταδικαστική απόφαση και έχει συσχετιστεί και με τη δικογραφία της παρούσας δίκης), ωστόσο από την περιγραφή των επιθέσεων φαίνεται ότι τα θύματα θα μπορούσαν να είναι πολύ περισσότερα.

«Αν ήξεραν ότι είμαι ζωντανός, δεν θα με άφηναν. Πίστεψαν ότι με σκότωσαν και κάποιος είπε “πάμε”», κατέθεσε χαρακτηριστικά ο Αιγύπτιος αλιεργάτης Αμπουζίντ Εμπάρακ, που στην ταράτσα του σπιτιού που τον φιλοξενούσε δέχτηκε πολλές δεκάδες χτυπήματα με ξύλα και σίδερο και μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του, με το κεφάλι του και όλο του το σώμα μέσα στα αίματα, στο νοσοκομείο, ενώ ακόμα δεν μπορεί να σταθεί όρθιος και στο δικαστήριο κατέθεσε καθιστός. Ενώ ο Αχμεντ Αμπού Χάμεντ και ο αδερφός του, που ήταν μέσα στο σπίτι την ώρα της επίθεσης, κατέθεσαν ξεκάθαρα και κατηγορηματικά ότι με τα χτυπήματα του τάγματος εφόδου στην πόρτα και τα παράθυρα και την προσπάθειά του να τους βγάλει έξω, πετώντας ακόμα και πυροσβεστήρα μέσα στο σπίτι, εκείνοι γνώριζαν ότι αν έβγαιναν έξω θα πέθαιναν.

Αντίστοιχης αγριότητας ήταν η επίθεση και στους κομμουνιστές στο Πέραμα. Και μόνο τα όπλα που χρησιμοποίησε το τάγμα εφόδου είναι αρκετά για να γίνει φανερό ότι η επίθεση ήταν δολοφονική: Στειλιάρια με μεταλλικές απολήξεις, που είχαν προσαρμοσμένες πάνω τους λάμες και καρφιά! Οι τρύπες που άνοιξαν στις λαμαρίνες των αυτοκινήτων αυτά τα όπλα σού προκαλούν ανατριχίλα. «Δεν μπόρεσα να δω ποιος χτύπησε. Ευτυχώς δεν με πέτυχε το μεταλλικό αντικείμενο, τώρα δεν θα μιλούσαμε εδώ… Εχασα τις αισθήσεις μου, έπεσαν κάποιοι επάνω μου, να με προστατέψουν. Είχαμε συνολικά εννιά τραυματίες. Μεταφερθήκαμε όλοι στο “Θριάσιο”. Το πιο ανατριχιαστικό χτύπημα ήταν αυτό σε χέρι κάποιου, η νοσοκόμα αργότερα διαπερνούσε με όλο της το δάχτυλο το τραύμα. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα γινόταν αν ο άνθρωπος αυτός δεν είχε σηκώσει το χέρι του να προστατευτεί, και έτρωγε το καρφί στο μάτι…» κατέθεσε χαρακτηριστικά ο Σ. Πουλικόγιαννης.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *