Αναγνωρίσεις-χαστούκι στη Χρυσή Αυγή από τον Μωχάμεντ Αμπού Χάμεντ – Απορρίφθηκαν οι ενστάσεις της υπεράσπισης

mohammedΔίκη της Χρυσής Αυγής στην αίθουσα του Εφετείου Αθηνών, την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2016 (EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ).

(Κείμενο: Ελευθερία Κόλλια, Το Βήμα, 5/10/2016)

Η διαδικασία της αναγνώρισης κατηγορουμένων, στο πλαίσιο της επίθεσης στο σπίτι αιγυπτίων αλιεργατών στο Πέραμα τον Ιούνιο του 2012, έγινε «πεδίο» πολέμου στη δίκη της Χρυσής Αυγής στο Εφετείο Αθηνών. Εις εκ των αλιεργατών, ο Μοχάμεντ Αμπού Χαμάντ, αυτή τη φορά στον ρόλο του μάρτυρα, αναγνώρισε ως δράστες και τους τέσσερις κατηγορουμένους που βρίσκονταν στο εδώλιο, ξεσηκώνοντας την υπεράσπιση, η οποία οδηγήθηκε σε βροχή ενστάσεων περί πλήρους ακυρότητας της διαδικασίας. Ο μάρτυς αναγνώρισε τους Αναστάσιο Πανταζή, Μάρκο Ευγενικό, Θωμά Μαρία και Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο (σσ: ο Δημήτρης Αγριογιάννης δεν ήταν παρών, και το δικαστήριο διέταξε τη βίαιη προσαγωγή του).

Σε απόσταση αναπνοής, τόση που η πρόεδρος κυρία Μαρία Λεπενιώτη θορυβήθηκε για τυχόν επεισόδιο, ο μάρτυς πλησίασε το εδώλιο δείχνοντας με το δάχτυλο τους κατηγορουμένους.

Ο κ. Δημήτρης Γκαβέλας, συνήγορος του Πανταζή, στήριξε την ένστασή του στο γεγονός ότι δεν προηγήθηκε – από τον μάρτυρα – λεπτομερής περιγραφή των δραστών, προτού προβεί στην αναγνώριση.

«Οχι να ρωτάει ο κύριος εισαγγελέας Εφετών, “ποιον αναγνωρίζεις με το μούσι”, περίμενα προηγουμένως να ρωτήσει ποιος είναι ποιος», είπε επιτιθέμενος και στον αναπληρωτή εισαγγελέα κ. Στέλιο Κωσταρέλλο.

Εκτίμησε, δε, ο συνήγορος ότι ο μάρτυς είχε «έτοιμες» τις απαντήσεις.

Τις ενστάσεις στήριξε με παρέμβασή του και ο συνήγορος του Ηλία Κασιδιάρη, κ. Μιχάλης Παπαδέλλης, σημειώνοντας ότι ούτε στην προδικασία – κατά την αναγνώριση – δεν τηρήθηκαν τα απαιτούμενα.

Το δικαστήριο απέρριψε τα αιτήματα, ενώ προηγουμένως και η εισαγγελέας κυρία Αδαμαντία Οικονόμου πρότεινε να απορριφθούν, «οι κατηγορούμενοι είναι ήδη γνωστοί», είπε μεταξύ άλλων.

Η κατάθεση του μάρτυρα

«Τα μάτια του έγιναν άσπρα, μόνο το λευκό φαινόταν, είχε αίματα παντού, στο κεφάλι, τα ρούχα … Τον είχαμε βάλει στο χωλ, κατάχαμα και περιμέναμε το ασθενοφόρο». Ο Μοχάμεντ Αμπού Χαμάντ περιέγραψε την κατάσταση του θύματος του ξυλοδαρμού, και συγκατοίκου του, Αμπουζίντ Εμπάρακ τα «πέντε – δέκα λεπτά» που τον τρομοκράτησαν, το βράδυ της επίθεσης. “Ήταν άσχημη μέρα”, είπε σε μια αποστροφή του λόγου του.

Αναλυτικά, είπε τα εξής: «Είμαι στην Ελλάδα από το 1997, έφθασα δυο μήνες αφού ήλθαν τα αδέλφια μου,  Αχμέτ και Σάαντ. Ήμουν ψαράς στα καΐκια δύο χρόνια, δούλεψα σε ένα εργοστάσιο με πορτοκάλια, κι ύστερα ήρθα στην Αθήνα, δούλευα στην Ιχθυόσκαλα από το 2000. Εχουμε μαγαζί στο Πέραμα, από το 2006″, είπε δίνοντας το στίγμα του ο μάρτυρας.

“Ήταν τρεις το ξημέρωμα, κοιμόμασταν στο σπίτι ο Αχμέντ, ο Σαάντ, σε ένα δωμάτιο, εγώ και δύο ανίψια μου σε άλλο δωμάτιο. Άκουσα χτυπήματα, κουνιόταν το σπίτι σαν να γινόταν σεισμός… Ηταν χτυπήματα με ξύλα, στην πόρτα και τα παράθυρα. (…) Κατάλαβα ότι η Χρυσή Αυγή ήλθε να μας σκοτώσει”.

Στο άκουσμα της τελευταίας πρότασης, μέλη του ακροατηρίου γέλασαν δυνατά, προκαλώντας την αντίδραση της προέδρου που απείλησε με αποβολή όποιου γελάει από την αίθουσα, ακόμη και του ακροατηρίου συνολικά. Λίγο αργότερα, η ίδια κάλεσε κάποιον που γέλασε κατά την αναγνώριση, να αποχωρήσει οικειοθελώς, όπερ και εγένετο.

“Είχα ακούσει ότι υπάρχει η Χρυσή Αυγή που χτυπάει ξένους στην Ομόνοια, στην Καλλιθέα”, εξήγησε ο μάρτυς, και συνέχισε την περιγραφή: “άνοιξα το παράθυρο μου και άρχισα να φωνάζω, είδα δέκα άτομα περίπου με μαύρες μπλούζες, με γράμματα μπροστά, μεγάλα γράμματα, “χρυσά”. Δεν διαβάζω Ελληνικά”.

Πρόεδρος: Όλοι φοράγανε τις μπλούζες αυτές;

Μάρτυς: Όλοι περίπου.

Πρόεδρος: Πώς ήταν αυτοί;

Μάρτυς: Όλοι νεαροί, περίπου 20-25 χρονών, ένας μόνο ήταν πιο μεγάλος, κι ένας λίγο παχουλός, τα μαλλιά του ανοιχτόχρωμα. Κοντά μαλλιά είχαν. Την πρώτη φορά φοβήθηκα, και έκλεισα γρήγορα το παράθυρο. Όταν βγήκε η γειτονιά, άρχισα να πετάω πράγματα από το παράθυρο, τότε σαν να είδα μια κοπέλα.

Πρόεδρος: Πήγατε στο δωμάτιο του αδερφού σας;

Μάρτυς: Όχι, έκλεισα το παράθυρο και έμεινα εκεί. Μετά είδα ότι το χωλ γέμισε με καπνό, δεν βγήκα, φοβήθηκα τη δύσπνοια. Είδαμε τον πυροσβεστήρα στο χωλ, τον πέταξαν μέσα στο σπίτι από το σπασμένο τζάμι της πόρτας.

Πρόεδρος: Πόση ώρα κράτησε αυτό μέσα στο σπίτι;

Μάρτυς: Πέντε – δέκα λεπτά.

Πρόεδρος: Τα αδέλφια σας, τι έκαναν;

Μάρτυς: Δεν έβλεπα, ήταν στο άλλο δωμάτιο, τους άκουγα να φωνάζουν να μην ανοίξουμε παράθυρα και πόρτες. Ήταν άσχημη μέρα.

Πρόεδρος: Αυτοί που ήταν έξω, τι λέγανε;

Μάρτυς: Φωνάζανε, αλλά δε συγκράτησα κάτι, ήμουν σε κακή κατάσταση. Φώναζαν όλοι μαζί.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *